სამარხვო ბლოგი

წითელი მდინარე

%(count)s კომენტარი

რაღაც, მრისხანე განწყობაზე ვარ. ამჟამინდელ ჩემს გუნებას, ზუსტად გამოხატავს ეს ლექსი, რომელიც ჩემი არ არის და თან უკიდურესად ჩემია ამ წუთას.

ვწერდი, სანამ აბუჩად აგიგდე და შეგიძულე,
მერე გადავწვი ხორბლის მინდვრები,
მსუყე თავთავებს დავუსვი ცელი,
ძირებს მოვასხი ნავთი და ზეთი…
ჩემზე (ანუ შენზე) გულმოსულს სამყარო შევიძულე
და გალაქტიკას ომი გამოვუცხადე.
ნაღმად ვიქეცი და ყველა ბედნიერ წყვილთან დავიმალე,
ვინც არ გამიფრთხილდა, ავუფეთქდი
და შემოვამტვერე გრძნობები ხელში…
ყურძნის თითები ხელში დავწურე და
წითელ მდინარეებად გავუშვი …
ყველა ქუჩაზე ყველა რუ შევუერთე და ოკეანედ ვაქციე…
ხეებს ფოთლიანს შემოდგომად ჩავუსაფრდი და
ამოვარდნილ ქარად გავაშიშვლე,
მიმოვფანტე და გადავკარგე,
წითელ მდინარეს გავატანე…
მე შენთვის ვწერდი სანამ აბუჩად ამიგდე
და ფერფლად მაქციე…

თითა ნამიანი

Advertisements

One thought on “წითელი მდინარე

  1. ვინც არ გამიფრთხილდა, ავუფეთქდი
    და შემოვამტვერე გრძნობები ხელში…

    მიყვარს ეს ლექსი მე…
    ნუ მრსიხანებ, ნუ დეპრესიობ…

    ესეც გაივლის….

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s