სამარხვო ბლოგი


დატოვე კომენტარი

მატყუარები

1დიდი ხანია ვგეგმავ ამ სპექტაკლზე პოსტის დაწერას, თუმცა ვერა და ვერ მოვაბი თავი. “მატყუარები” რუსუდან კობიაშვილის ახალი სპექტაკლია, რომელიც ილიაუნის თეატრში დაიდგა. მაგრამ, სანამ სპექტაკლის შესახებ მოგითხრობდეთ, ჩემ პატარა სიხარულს გაგიზიარებთ. მე არასდროს ვამაყობდი ჩემი ოპტიმიზმით, არც ვარ ოპტიმისტი. პირიქით, საშინლად ბუზღუნა ადამიანი ვარ და იშვიათად აღვფრთოვანდები რამით. არც ფარულ ნიშნებს ვეძებ ხოლმე სადმე, არც ვინმეს ვაქებ როდესმე. მითუმეტეს არც სამშობლოს ნათელ მომავალზე და ივერიის გაბრწყინებაზე არ ვსაუბრობ არასდროს. მაგრამ ზოგჯერ, რასაკვირველია, მეც მიხარია რაღაცები, თუმცა ჩემთვის, ჩუმად. ასეთი პატარა სიხარული იყო ეს სპექტაკლიც, თანაც ორი სხვადასხვა წყაროსაგან შემდგარი. რასაკვირველია პირველი თავად სპექტაკლია. თუმცა, მეორეს უფრო სტრატეგიული მნიშვნელობა აქვს. ეს არის დარბაზი, კარგი სპექტაკლის მიმდინარეობისას, დარბაზი სადაც არ არის არც ერთი ცარიელი სავარძელი. სულ სტუდენტები სხედან და უყურებენ ჩინებულ სახაობას, ძალიან ღრმა ამბავს, რომელიც სულის ყველაზე ფაქიზ სიმებს არხევს. თუ ადამიანის ბუნება ცვლილებებს განიცდის და მისი სული სტატიკური არ არის, მაშინ მსგავსი სპექტაკლები აუცილებლად შეცვლიან მასში რაღაც დიდს. არა, მე არ ვამბობ რომ ვინმე სულის ინჟინერი უნდა იყოს. რასაკვირველია შორს ვარ მსგავსი აზრებისგან, მაგრამ რაღაც დანიშნულება მაინც ხომ აქვს ხელოვნებას. ჰო და აბა ამაზე კარგს რას გააკეთებს.

თავად სპექტაკლს რაც შეეხება, ეს არის ალბათ ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი, ესთეტიკურად დახვეწილი სპექტაკლი რაც კი მინახავს. თითოეული მოძრაობა, მსახიობის თითოეული ნაბიჯი ფაქტობრივად ცალკეული ფოტოკადრია. თავად სპექტაკლიც ძალიან ჰგავს ფოტოფილმს. Continue reading

Advertisements


3 Comments

გაზაფხული, ზაფხული, შემოდგომა და სიმინდის კუნძული

“თვითონ მეფენიც უძლეველნი, რომელთ უმაღლეს
არც ვინღა არის, და წინაშე არც ვინ აღუდგეს,
რომელთ ხელთ ეპყრასთ უმაღლესი სოფლის დიდება,
შფოთვენ და დრტვინვენ და იტყვიან: «როდის იქნება,
ის სამეფოცა ჩვენი იყოს?» და აღიძვრიან
იმავ მიწისთვის, რაც დღეს თუ ხვალ თვითვე არიან”!..

ყოველგვარი ლოგიკის თანახმად, ალბათ, ჯერ გახსნის ფილმზე უნდა დამეწერა. მაგრამ, რადგანაც გახსნის ფილმი ფარაჯანოვის “სურამის ციხე” იყო, მე კი ფარაჯანოვის შესახებ წერის უფlებას არ ვაძლევ თავს, შესაბამისად ჯერ-ჯერობოთ მხოლოდ ჩვეულებრივ, მოკვდავ რეჟისორებზე ვწერ. იქამდე, მაინც სანამ ისინიც არ დაამტკიცებენ რომ თავადაც ზე კაცნი არიან, კინემატოგრაფის დემიურგები.

წლების განმავლობაში აფხაზეთზე და წამალდამოკიდებულ ადამიანებზე ფილმების გადაღების დაუღალავი მცდელობის შემდეგ ნელ-ნელა ქართველი რეჟისორები და დრამატურგები ახალი კვლების გავლებას ცდილობენ ამ ათასჯერ გადამუშავებულ ნიადაგზე. ნიადაგის მომზადება “სიმინდის კუნძულის” შესაქმნელად წლების წინ დაიწყო. ხოლო რაც დაახლოებით ორი კვირის წინ ბათუმის საავტორო კინოს საერთაშარისო ფესტივალზე ვნახეთ ყამირ მიწაზე 4 წლიანი მუშაობის ნაყოფი იყო.

ცუდად ნამდვილად არ ჩაუვლია ამ განწირულ სულისკვეთებას, მიუხედავად იმისა რომ უვალი გზის გათელვა ნამდვილად არ დასჭირვებია ოვაშვილის მერანს. Continue reading


2 Comments

როგორ გავემგზავროთ ევროპაში ყველაზე იაფად და უსაფრთხოდ

აერბოლო დროს სულ უფრო ხშირად მესმის ქუთაისის საერთაშორისო აეროპორტის შესახებ. ამის ერთ-ერთი უმთავრესი მიზეზი შეიძლება იყოს ავიაკომპანია wizzair-ის შემოსვლა, რომელიც ფრენას ქუთაისიდან ახორციელებს. რასაკვირველია, ასეთი ინტენსიური ინფორმაციული ნაკადის ფონზე, რომელსაც ჩემი მეგობრებისგან ვიღებდი, მაინტერესებდა ამ აეროპორტის ნახვა და რამდენიმე დღის წინ დავათვალიერე ის.

პირველი შთაბეჭდილება, რაც პირადად მე შემექმნა, განაპირობა აეროპორტის შენობის ფართობმა და დიზაინმა. ეს არის პატარა და ძალიან მყუდრო სივრცე, სადაც შეგიძლია მოხვიდე ფრენამდე თუნდაც რამდენიმე საათით ადრე, მოაწესრიგო ბარგი, დაისვენო  და დაიძინო კიდევაც როგორც ამას უამრავი ტურისტი აკეთებს, რომელიც მე ვნახე. ნებისმიერი ადამიანი, ვისაც ქუთაისის აეროპორტის მომსახურებით უსარგებლია, მის შესახებ პირველ რიგში მეგობრულ სტაფს იხსენებს. ერთ-ერთი მიზეზი, რატომაც ქუთაისიდან გაფრენას ამჯობინებენ, ალბათ სწორედ ის არის, რომ აქაურობა თავისუფალია ზედმეტი ბიუროკრატიული პროცედურებისაგან, აკრძალვების კასკადისაგან და არაადეკვატური წესებისაგან, რასაც ძალიან ხშირად ვხვდებით ჩვენს ქვეყანაში.

როგორც ქუთაისის აეროპორტში აცხადებენ საქართველოში შემომსვლელთა 80-90% ტურისტები არიან. აქ მათ ხვდებათ ევროპული სტანდარტის მომსახურება და უსაფრთხოება. გარდა ამისა, ვიზეარის ერთ-ერთი ყველაზე დაბალფასიანი ავიაკომპანიაა, რომელიც ახოეციელებს ფრენებს ევროპის მიმართულებით. ამ ავიაკომპანიას აევროპაში უკვე წლებია იცნობენ და ენდობიან. მათ შორის დიდი ნაწილი არის ჰაიკერები, რომებიც საქართველოში ფეხით მოგზაურობენ და ასევე ველომოყვარულები.

თუმცა, ამ ავაიკოპანიის და აეროპორტის მომსახურებით ასევე ხშირად სარგებლობენ საქართველოს მოქალაქეები. მარკეტოლოგმა თემო ბარათაშვილმა ვიზეარის მომსახურებით ერთი წლის წინ ისარგებლო ქუთაისი – დონეცკი, კიევი – ქუთაისის მიმათულებით. მისი თქმით ვიზეარი ყველაზე იაფი ავიკომპანიაა, რომელიც ახორციელებს ფრენას უკრაინის მიმართულებით. თემო ბარათაშვილი,- “ძალიან ბევრის დაზოგვა შეიძლება, დაახლოებით 100-150$ დამიჯდა ორივე ფრენა. ვისურვებდი რომ დაამატონ უფრო მეტი მიმართულება”. Continue reading


7 Comments

რატომ არ ვარ ევროპელი

ამ პოსტის ინსპირაცია არის კობა ლიკლიკაძის ბლოგ-პოსტი თავისუფლების ბლოგზე, კონკრეტულად კი შემდეგი ფრაზა,-  “ბევრი ადამიანი, რომელსაც პრეტენზია აქვს, იწოდებოდეს ევროპული ფასეულობების მატარებლად, ისეთი კატეგორიულობით ლაპარაკობს ახალ რეგულაციებზე, რომ ჩანს, წარმოდგენაც არ აქვს, თუ რა ხდება ევროკავშირში”.

0_d099c_a5909f4c_xlპატივცემულო მეგობრებო, არ არსებობს გამზადებული წესი, როგორი უნდა იყოს ნამდვილი ევროპელი. არ არსებობს უნივერსალური იდეოლოგიები; კანონები, რომლებიც ყველა ცალკეულ შემთხვევაში იქნება მართებული. გეუბნებით თქვენ, არ არსებობს ევროპელი და რუსი, – არსებობს ადამიანი. ეს არის ერთადერთი ურყევი ჭეშმარიტება, რომელიც უნდა იყოს ამოსავალი წერტილი ნებისმიერი მსჯელობისას. არ არსებობს უნივერსალურად სასარგებლო ევროპელისთვის ან და ამერიკელისთვის, ნუ მოგვცემთ გამზადებულ წესებს როგორ ვიცხოვროთ.

ჩემო მეგობრებო, ნუ დაუჯერებთ ინტელექტუალებს, რომლებიც გთავაზობენ გახდეთ კარგი ევროპელები. ნუ მოატყუებინებთ თავს პოლიტიკოსებს, რომლებიც გიჩიჩინებენ გახდეთ კარგი ქართველები. ნუ ენდობით მღვდლებს, რომლებიც  გასწავლიან როგორ გახდეთ კარგი ქრისტიანები. ერთადერთი ურყევი ღირებულება ხარ შენ – ინდივიდი, ადამიანი. მხოლოდ შენ ხარ ჭეშმარიტი. არ არსებობს ევროპელი, ქართველი, ქრისტიანი, ხარ მხოლოდ შენ!

შენ გაქვს უფლება იაზროვნო, იმსჯელო, გქონდეს სწრაფვა განვითარებისაკენ. ვერავინ ვერ გასწავლის როგორ გახდე უკეთესი. არც ქებასა და არც კრიტიკას არ აქვს უცდომელი საზომი, რადგან არც კარგისა და ცუდის საზომი შეუქმნია აქამდე ვინმეს. ყოველთვის ასე იყო, ჩემ ბებიას ასწავლიდნენ როგორ ყოფილიყო კარგი კომუნისტი, ახლა ცდილობენ მე აღმზარდონ, მასწავლონ ევროპელობა. მის თაობას გაზეთი “კომუნისტი” ასწავლიდა ამას. დღეს “თავისუფლების” ბლოგიდან მასწავლიან. რა არსებითი განსხვავებაა ლიბერალსა და კომუნისტს შორის, თუ მე არჩევანს არ მიტოვებს? არა, ბატონებო, თქვენ არ იცით როგორი უნდა გავხდე. თქვენ არ ფლობთ არც დაფარულ და არც განცხადებულ ჭეშმარიტებას, რომელიც მე გამაკეთილშობილებს. თქვენ არ გაქვთ უფლება პირზე ხელი ამაფაროთ, დამტუქსოთ და მითხრათ რომ ჩემი აზრები არაევროპულია. მხოლოდ მე მაქვს უფლება ჩემი ბედი თავად განვკარგო, შევცდე თუ უკეთ აზროვნება არ შემიძლია. მე მაქვს უფლება ვიმსჯელო, ვისწავლო შეცდომებზე, განვვითარდე. არავინ იცის არც ევროკავშირში და არც სხვაგან რა მაქცევს მე ბედნიერად. ეს მე უნდა მოვიპოვო. მე, ოღონდ არა ქართველმა, არა კავკასიელმა, თეთრკანიანმა ან და ჰეტეროსექსუალმა, მე – ნიკა უხურგუნაშვილმა.


7 Comments

ჯუთა, ჭაუხი, აბუდელაური და ლაშქრობის სიამ-ტკბილობები

უკვე მესამე წელია ყოველ ზაფხულს ვიკიდებ ზურგზე რუკზაკს, ვაწყობ ორი-სამი დღის სამყოფ საკვებს, ტანსაცმელს, დამატებით აღჭურვილობას ლაშქრობისთვის და ხევსურეთისკენ მივეშურები. ხევსურეთზე უფრო მისტიკური ადგილი, ალბათ, დედამიწაზე ძნელად თუ მოიძებნება. ამ მიწაზე ფეხის დადგმისთანავე გრძნობ განსაკუთრებულ ენერგეტიკულ მუხტს, რომლის მძლავრი ენერგიაც თბილისში დაბრუნების შემდეგაც დიდი ხნის განმავლობაში რჩება შენში და გრძნობ ამ ძალას.

BeFunky_ჭაუხი.jpg

წელს პირაქეთა ხევსურეთს ვესტუმრე. რაოდენ გასაოცარიც უნდა იყოს, ყოველწლიურად საეჭვოდ ემთხვევა ჩემი ვიზიტი ამ მხარეში ადგილობრივ ათენგენობის დღესასწაულს, რომელსაც აქ ხატობას უწოდებენ. ათენგენობა ქრისტიანული წმინდანის სახელთან დაკავშირებული დღესასწაულია, რომელიც უხვად არის გაჯერებული წარმართული რიტუალებით. ამ დღესასწაულის შესახებ მეტი შეგიძლიათ იხილოთ ჩემ შარშანდელ ბლოგ-პოსტში ამ ბმულზე.

ლაშქრობა ჯუთადან დავიწყეთ, რომელიც ხევში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს. ჯუთას ხეობა განთავსებულია ზღვის დონიდან 2200 მეტრზე. აქედან გზა ჭაუხის უღელტხილისკენ საკმაოდ შორი და დამღლელია. განუწყვეტლივ ზევით, უფრო და უფრო მაღალ რელიეფზე გიწევს სიარული, სანამ სულ ცაში არ აღმოჩნდები. თავა ჭაუხის უღელტეხილი ზღვის დონიდან 3338 მეტრზე მდებარეობს და მისი ზედაპირის დიდი ნაწილი უდნობი თოვლით არის დაფარული. გზას კიდევ უფრო ართულებს მწველი ალპური მზე და წნევის ცვალებადობა. ყოველ ნაბიჯზე სუნთქვა უფრო და უფრო მეტად გიჭირს. თუმცა, გამხნევებს აზრი რომ სულ მალე, როდესაც მწვერვალს გადაივლი უკან დაგრჩება ხევის პირქუში ლანდშაფტი და შენს თვალწინ გადაიშლება აღთქმული მიწა – ხევსურეთი.

ცაში ნაპოვნი მთის ბროლი

ცაში ნაპოვნი მთის ბროლი

მიუხედავად იმისა, რომ ჭაუხისკენ  მიმამავალი ბილიკი ძნელი გასავლელია, აქ პირდაპირი მნიშვნელობით გზაზე ყრია მთის ბროლი. მთის ბროლის მაგიური თვისებები მსოფლიოს სხვადასხვა კულტურებში გამოიყენება სხვადასხვა მიზნით. დიდი დატვირთვა აქვს აღმოსავლურ მისტიციზმში, როგორც ჩინურ, ტიბეტურ, ასევე ინდურ კულტურაში. საქართველოს აღმოსავლეთის მთიანეთში კი მთის ბროლს იყენებენ ხატის და საფლავის მოსართავად, ასევე ხშირად გვხვდება წყაროს თავზე. დღისით მზეზე თეთრად  ბრწყინავს მისი ზედაპირი, ღამით კი მთვარის შუქს ირეკლავს და ერთგვარ მანიშნებლადაც შეიძლება გამოდგეს, რათა წყაროს მიაგნო. მთის ბროლი რამდენიმე ნატეხი წელს ჭაუხიდან წამოვიღე, რომელიც მართლაც ცაში ვიპოვე, უღელტეხილის უმაღლეს მწვერვალზე. რიდესაც ეს გზა უკვე გამოვლილი გაქვს და აბუდელაურიდან ახედავ მწვერვალს, ძნელად თუ დაიჯერებ რომ რამდენიმე წუთის წინ ასეთ სიმაღლეზე იყავი – ერთი ხელის გაწვდენაზე ღმერთთან. ალბათ ასეთი რელიეფის გამო არის დაკავშირებული ამ მიწაზე ყველა კუთხე-კუნჭული ლეგენდებთან დევებზე და ღვთის შვილებზე. აბუდელაურის ტბები ის ადგილია, სადაც ხევსურული მითის მიხედვით იახსარმა (ღვთის შვილმა) უკანასკნელი დევი დაამარცხა. Continue reading


2 Comments

პროზაკის ერი

…”ჩვენ პროზაკის ნაცია ვართ – დეპრესიის შეერთებულ შტატებში

.ეს ყველაფერი, ნარკოტიკები, თეარაპიის კურსები, ბრძოლა, სიძულვილი, დანაშაულის გრძნობა, ზიზღი, სუიციდური აზრები, იყო ხანგრძლივი სარეაბილიტაციო პროცესის ნაწილი. რამდენადაც ვეშვებოდი დაბლა, ისეთივე ტემპით „ამოვძვერი“ უკან თანდათანობით,  შემდეგ კი უცებედად.

2003 წლის მონაცემებით მხოლოდ ამერიკის შეერთებულ შტატებში წელიწადში სამას მილიონზე მეტ რეცეპტს უწერენ პროზაკსა და სხვა ანტიდეპრესანტებზე”.
“Prozak nation”  [2001]

prozac-nation17 წლის როცა ვიყავი, მეგონა სამყაროს შევცვლიდი, ახლა ჩემი ძილის რეჟიმის შეცვლაც აღარ შემიძლია. თუნდაც, ჩემი ცხოვრების შეცვლაზე რომ აღარაფერი ვთქვათ. როცა გავიზარდე ყველაფერი გაცილებით ძნელი აღმოჩნდა. ადამიანები ასაკის მატებასთან ერთად თანდათან რწმუნდებიან თავის უსუსურობაში, გამუდმებით ებრძვიან ამას და ბოლოს კვდებიან.

დღეს პირველად შევამჩნიე ჩემ ფოტოზე ნაოჭი. კარგია რომ ამ პოსტს ვწერ და ეს დღე აღარ დამავიწყდება. ოდესღაც პირველად მოვწიე სიგარეტი, პირველად დავჯექი ველოსიპედზე, პირველად დავლიე ლუდი, პირველად შევეხე ტუჩებით საყვარელი ადამიანის კისერს, პირველად გავათენე ღამე, პირველად დამჭირდა საძილე საშუალებები ჩასაძინებლად… მხოლოდ ორი ტიპის ადამიანებს ვიცნობ, ვინთ თავისით იძინებს და ვისაც ამაში სხვადასხვა აბების დახმარება სჭირდება. პირველი კატეგორისს ადამიანების რიცხვი სულ უფრო მცირდება.

თანამედროვე ადამიანს ზოგჯერ მეცნიერების მიღწევები დათვურ სამსახურს უწევს, კიდევ უფრო უსუსურს ხდიან მას ვიდრე ის დაბადების მომენტში იყო. ჩვენ ყველაფრისთვის ტექნოლოგიებს ვიყენებთ, ვიტამინებს იმუნიტეტისთვის, საძილე საშუალებებს მშვიდი ძილისთვის, WI FI-ს იმისვის რომ მარტოდ არ ვიგრძნოთ თავი, უზარმაზარ ავტომობილებს რათა გზის რელიეფი არ ვიგრძნოთ, ლუდს და მარიხუანას უკეთესი განწყობისთვის, ყველაფერს იმისათვის რათა სამყარო მეტ-ნაკლებად ჩვენთვის მისაღები გავხადოთ.

საბოლოო ჯამში ჩვენს გრძნობებს ვხდით გლუვს, ვკარგავთ ტექნოლოგიების გარეშე ცხოვრების უნარს. არ ვიცი სამყარო ასეთი როდის გახდა, ამის შესახებ მას ჩანაწერი არ გაუკეთებია. როგორც დღეს ჩემი ნაოჭის შემთხვევაში, კაცობრიობისთვისაც იქნებოდა, ალბათ, ერთი კონკრეტული დღე, როდესაც მან თავის ბუნებრივ სახეზე თქვა უარი და თავისი არსებობა კომფორტის საშუალებებს მიანდო.

Colonization_of_Marsინტერნეტში სტივენ ჰოუკინგის მოსაზრება გამოჩნდა, რომ 50 წელიწადში ადამიანები მთვარეს სრულად აითვისებენ, 100 წელიწადში კი მარსის კოლონიზაცია მოხდება. თუნდაც ვიცოცხლო იქამდე, რა უნდა ვაკეთო მე მარსზე? დაფიქრებულხართ როდისმე როგორი იქნება თქვენი ქუჩა 50 წლის შემდეგ? 1800 წელს დედამიწის მოსახლეობა 1 მილიარდს შეადგენდა – დღეს 7 მილიარდია, 2045 წლისთვის კი 9 მილიარდს მიაღწევს. დედამიწას, რა თქმდა უნდა, ამ რაოდენობის ადამიანის რჩენა ძალიან გაუჭირდება და დადგება რესურსების კრიზისი. რას იზამს ადამიანი, თუ ვერ მოახერხებს სხვა პლანეტების კოლონიზაციას?

Continue reading


დატოვე კომენტარი

This man likes cock

tumblr_m4apul073u1r9xykxპირველად ჩვენს ტელევიზორებში სერიალები ჩემ ბავშვობაში გამოჩნდა. ერთი იყო ასეთი “დინასტია”. მთელი საქართველოს მასშტაბით ამ ტელესერიალმა თოთოეული ჩვენგანის გული დაიპყრო, დღეს გამოჩენილ თურქულ სერიალებს არც კი დაესიზმრებათ ისეთი პატივი და დიდება, როგორიც “დინასტიას” ჰქონდა. ზუსტად მახსოვს მოქმედება დენვერში მიმდინარეობდა და ქელინქთონების ოჯახის ამბავს გვიყვებოდა. ეს იყო ამერიკული ოჯახი, დიდი საქმეებით, ოჯახური კონფლიქტებით, სკანდალებით და ა შ. როგორც ამერიკული ყველა დიდი ოჯახი, ესეც მრავლფეროვნებით გამოირჩეოდა და შესაბამისად ოჯახში ერთი ჰომოსექსუალი წევრიც ჰყავდათ – სტივენი. ალბათ, ბევრს ემახსოვრება ეს პერსონაჟი. სწორედ ამ სერიალის და კონკრეტულად ამ პერსონაჟის წყალობით გავიგეთ 90-იანების ბავშვებმა რომ არსებობდნენ ისეთი “უცნაური არსებები” როგორებიც ცისფერები არიან. მაშინ მკვეთრად გამოხატული უარყოფითი დამოკიდებულება ჰომოსექსუალობის მიმართ არავის ჰქონდა, არც პოლიტიკოსები და არც ეკლესია მათზე არ საუბრობდა, არავის აინტერესებდა ეს თემა. ეს უფრო სანტაკლაუსის ამბავს გავდა, ამბობენ რომ არსებობს, მაგრამ სინამდვილეში არავის უნახავს. ბავშვებისთვის კი არა, უფროსების 99 პროცენტისთვისაც პირველი ცოცხალი გეი სტივენი იყო.

მოგვიანებით ჰომოსექსუალობა უფრო აქტუალური თემა გახდა. მას შემდეგ რაც “ათეიზმის წყვდიადიდან ” გამოვედით და ერი ჭეშმარიტებას ეზიარა, ჩავთვალეთ რომ ვინ-ვინ და ქრისტეს ყველაზე მეტად ჰომოსექსუალები არ უყვარს, ისინი ჩვენს მეზობელ სომხებზე მეტადაც კი სძულს უფალს, თუმცა სომხებეთან, ალბათ, მაინც არაფერი გამოგვიდოდა. ამიტომაც მთელი ძალისხმევა ჰომოსექსუალებისაკენ მივმართეთ. Continue reading