სამარხვო ბლოგი


%(count)s კომენტარი

ღმერთო, ადამიანებს დაუბრუნე ადამიანობა

 

farhangnews_113782-320716-1423482608BIAFF-ზე ბევრი კარგი ფილმი მაქვს ნანახი, ზოგჯერ იმაზეც ვფიქრობ რა სართულო საქმე აქვს ხოლმე ჟიურის, მე როდესაც მაზარ შარიფს [Mazar e sharif] ვუყურებდი, დარწმუნებული ვიყავი რომ მხატვრული ფილმების სექციაში გაიმარჯვებდა. ირანს საკმაოდ ძლიერი კინემატოგრაფი აქვს, თუმცა არის გამორჩეული ნიმუშები და ეს
ფილმი სწორედ ასეთი განსაკუთრებული ნამუშევარია, რომელიც ახალბედა ირანელ რეჟისორ აბდულჰასან ბარზიდეს ეკუთვნის.

ფილმი აღწერს 1988 წელს თალიბანის თავდასხმას ირანულ დიპლომატიურ კოსრპუსზე, რომლის დროსაც საელჩოს მხოლოდ ერთი თანამშრომელი გადარჩება. ეს არის ომი ერთი ადამიანის თვალით. ომი, რომელსაც არ ყავს მართალი ადამიანები და დამნაშავეები. ომს მხოლოდ დაზარალებულები ყავს. უყურებ ამ ფილმს და mazarsharif11გრძნობ როგორ გძულს მილიტარისტები, პოლიტიკოსები, რომლებიც ხალხს ერთმანეთს ახოცინებენ, გეცოდებიან ისინი ვინც პოლიტიკოსების პროვოკაციას წამოეგება და კლავს უდანაშაულო ადამიანებს. ეს ფილმი ყოველგვარ სტერეოტიპს ანგრევს, მათ შორის თავად ავღანელების შესახებ, იმ ავღანელებისა,
რომლებიც მთელმა დანარჩენმა მსოფლიომ შეიძულა. ომი აბრმავებს ადამიანებს, ომი სტატისტიკად აქცევს ქალების, მამაკაცების და ბავშვების სოცოცხლეს. თუმცა, ტრიუმფის გრძნობა გიპყრობს, როდესაც უყურებ სცენას, სადაც ბურკაჩამოფარებული ქალი დასისხლიანებული ხელებით მიათრევს ურემზე დაწოლილ დაჭრილ ირანელ მამაკაცს. Continue reading

Advertisements


21 Comments

ავაფაროთ თუ არა თვალებზე ხელები ბავშვებს

გუშინ წავიკითხე ერთ-ერთ ბლოგზე (სახელს შეგნებულად არ ვასახელებ) ვიდეოთამაშებთან დაკავშირებით ფსიქოლოგის “კომპეტენტური” მოსაზრება, იმის შესახებ, რომ თურმე არასრულწლოვანმა ამ თამაშების ზეგავლენით შესაძლოა ძალადობა პრობლემის გადაჭრის ყველაზე მისაღებ ფორმად მიიჩნიოს. არა, მსგავსი აზრი პირველად არ მომისმენია, ნუუ, აქამდე ძირითადად სასულიერო პირებისგან და ჩემი საბჭოთა ტვინნაღრძობი სკოლის მსაწვალებლებისგანაც მქონდა გაგონილი. ჰო, კიდევ ბავშვობაში ჩემი ერთი-ორი ჭორიკანა მეზობლოსგანაც, რომელთათვისაც ინფორმაციის მიღების ყველაზე სანდო ადგილი “კუხნა” და ისევ საბჭოური წარმოების ტელევიზორი იყო, ეს იმ ბნელ ოთხმოცდაათიანებში. მაგრამ გუშინ, ასეთი შეხედულების კიდევ ერთხელ მოსმენამ მართლაც და შემაკრთო, თანაც მეტისმეტად ავტორიტეტული ტრიბუნდან გაგონილმა.

სანამ ქსელური ვიდეო თამაშები ჩვენამდე მოაღწევდა Continue reading


9 Comments

მათთვის, ვისაც ღრიალი გინდათ, ჩემსავით

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე

იღრიალე იღრიალე იღრიალე იღრიალე!


Continue reading